تقدیم به روح مقدس "خدای کوچکم"-انکه درپرورشم ازجان

 مایه گذاشت-وخدای کوچک هرعزیزی که ازبی مهری روزگار

سردرنقاب خاک کشیده است

ازکتاب (غزاله های غزل):

مولف-استاد:رحمت الله موسوی

یک شب زباغ عاطفه مرغی پرید ورفت

روی سپید صبح تماشا ندیدورفت

گل غنچه حریر برایش دریده بود

حتی گلی زشاخ شقایق نچید ورفت

تا صبح بی نفس زفلک اوج میگرفت

آنگاه درکجاوه سرخ آرمیدورفت

دریا به موج وساحل غم تازیانه زد

مرغ از فراز لجه طوفان پرید ورفت

وقتی خبر به آب وگل وآینه رسید

گفتند روح روشنی از مارمید و رفت

 گم کردابر مقصدباران خویش را

چندان که آب ازمژه گل چکید ورفت

برخیز-مرقد گل را شستشوکنیم

"روشن"به پاس آنکه بهار آفرید ورفت

*************