******************************

دوستان وسروران گرامی-بعلت ماموریت ضروری برون مرزی

مدت یکماه ازخدمت دوستان وکاربران محترم مرخص میشوم

***************************************

"قحط کبوتر"

زبان اول وآخرنگاه بود نگاه

اگرچه بی خبر-آنرا گناه خواند گناه

کبوتری به غریب از وفا خوشامدگفت

کبوتران دگر بر-وی ازدریغ نگاه

مگر به شهر شما-قحطی کبوترهست؟!

که چشم حسرت ازاین جرگه کرده ایی سیاه؟!

تو چون -(ندیده کبوتر)-به چشم می آیی!

که چشم زخم مبادا-زنی به حسرت -آه

****************

خوشا بحال شما-ای کبوتران نجیب

که گشته ازسرما-سایه شما کوتاه

به باغ ما همه زاغ است ویک کبوتر نیست

که منقرض شده نسل شما گه وبیگاه

ندیده بودم ودیدیم-نخوانده خواندم من

که عمر"روشن"ازاین بیشترکنند تباه

*****************************

ارسالی با فکس-توسط دکتر"روشن فومنی"

برای کاربران محترم وعزیزوبلاگ طوفان۰۵۱

-هدیه ایی ناقابل-ازسیسیل ایتالیا(۲۶تیرماه۱۳۸۷)

***********************************

۰

(دل من)

دل من چون پرنده ایی دل تنگ

بال وپردارداین چنین گلرنگ

"هرسحرگه که باد می اید"

خاطرات تو یاد میاید

می نشینی تو روبروی دلم

روی تک شاخه های کوی دلم

ناگهان مثل سهره ایی خوشحال

میگشایم به سوی تو پر وبال

میخورم بر به میله های قفس

میشود سد دوباره راه نفس

لحظه ایی می شود فراموشم

که گرفته قفس درآغوشم

عزم زندان تن کنم بشتاب

میپری تو زشاخه من ازخواب

روشن فومنی ۲۰تیرماه۱۳۸۷

**********************************************

چندي ست-دردل من- شب را

خورشيد مي كند-جبه سوخگين؟!

*************** 

بهار-درتكرار

*********************

نفس گرم باد

درانديشه نشاطي ست

ومن براستي شادمانم

امروزدربوستان دلم

 ياس كبود-كه پژمرده گشته بود

غنچه كرد

گل داد -جامه گشود

*****************

امروزگلي

ازسلاله  گلهاي رازقي

اقاقيا-....

نرگس واطلسي-وازاين قبيل

-------------كه پيشتر

 با سروهاي سبز

و خورشيد مراوده داشت

گردخانه دلم ميگردد

وبهار-باز........ تكرارميشود

********************

نفس گرم باد

در حوالي دلم

شادي را تقسيم كرده است

تاكسي نگويد من شادترم

هرچند-مردمان-  پيشاپيش

همراه نوباوگان خويش

به استقبال بهاررفته اند

**************يازدهم تيرما-۱۳۸۷-مشهد"روشن فومني"************

********************

۲-(واکسن عاطفه)

*****************************

واکسن عاطفه را................

-- به روح خود ترزیق ميكنم؟!!!

تا ازپذیرش احساسات خارجی محروم شوم

هرگاه عاطفه ایی به سراغم می اید

گلبولهای روحم فعال میشوند

ودر نبردی جانانه

 به کشتار عواطف خارجی دست میزنند

آنگاه پیروز مندانه به مقر خویش باز میگردند

و من با صحتی بی نظیر

همچنان به سنگدلی خود ادامه میدهم؟؟

**************

روشن فومنی-تیرماه-۱۳۸۰-مارسی-فرانسه

مي رسد خورشيد من ازگرد راه

نيمه شب جبه سوخگين كرده؟؟

مي برد آنسو ترازناهيد وماه

اسب رهوار--عشق- زين كرده

**************************************************

********************

*************

(غربت پرواز)

هرچه بزرگترمیشوم

دنیا درنظرم کوچکترمیشود

هربزرگی دنیارا کوچک می بیند

ومن کوچکترازآنم که دنیارا بزرگ نبینم

********

*********

اما............

غربت پروازرا پرنده می داند

ومرغ بال وپرشکسته می داند

ومرداب که نشانی خانه دوست  را

گم کرده است

وبرکه که میزبان اجباری آسمان است

ودرختی خشکیده

که سالها درانتظارتبرنشسته....

ومن که صدای دلنشین تبررا

درعمق جنگل انبوه گم کرده ام؟؟!

*********************

فومن آمرداد-روشن فومنی۱۳۷۸

*********************

*****************

جنگل انبوه

*************

درعمق جنگلی انبوه

منهم چون درختان ریشه سخت

حضوری سبزدارم-لاجرم

پیچکهای صمیمی

برمیانم حلقه بسته اند

جان تادرگلویم خشکیده

به لبانم نمیرسند

شاخه هایم بسمت خورشیدقدمیکشند

صمیمیت پیچکهای وحشی نیز

دورنمای حضورم تماشاییست

هرچند من ازریشه میپوسم

وایستاده میمیرم

رشت-مرداد۱۳۷۸-روشن فومنی

 برگرفته ازوب تخصصی-خانم مهندس(اطلس)

****************************** 

ره اوردسفری به لنکران-(که از-آستارا-به خراسان برگشتم)

           (ازشمال امده ام) 

ازشمال امده ام

***********************

ازشمال امده ام

چشمهایم

سبزازجنگل ودشت

وزسرسبزی شالیزاران!!

برگ سبزچای تاقله کوه!!

رنگ چشمان مرا- وام- داد

ازسبزی.؟!

*************

دل خودرا که تکاندم انجا

باد سوغات کویری اش را

به دل دریا ریخت

وکویر..؟!

تهنیت گفت به دریا ازمهر

که مسافر را با آبی خودهمدل کرد؟!

وشدم باردگر

بومی جنگل -دریا-

-باران

گیله مردی که کویر از عملش راضی بود؟!

***************

ومسافراما....؟!

دل اتش ناکش

گرم وسوزنده ترازسینه سینای کویر؟!

 ومن اما دلم از-سینه دریا پرتر

وغمم از-درومرجانش-

ارزنده تر-است

وعروسان دلم بی داماد

واجل برگشته

ماهیانم زتب وتاب وتوان افتاده

رقص باله شده ازماهیها-نقش براب!!

چه کسی گفت نباید گیلک به خوشی فکر کند؟!

چه کسی امر به امواج نمود

که تو صیادان را غرق کنی؟!

درشبی تیره ترازظلمت محض!!

درشبی کورترازطینت خصم!!

موج "لتکا"هارا -زچه درهم کوبید

وبلم بی صیاد-بی ماهی 

سوی ساحل آمد

من نبودم اینجا.............؟!

مدتی شاهدبودم که کویر

با حریری ازریگ

عرق شرم زپیشانی خورشید-هرروز

پاک میکرد ازمهر.....

ومسافرانگاه--دلش ازسینه دریا پرتر

*************

*****************

باید ازریگ بپرسید ایا؟!

گیله مردی چشمش

ازغم ورنج شما چشمه نبود؟!

وترا هیچ زمان-

شستشو با گهر اشک نداد؟!

************

هیچ مهتاب شبی

غم سرودی نسرود؟!

شب شعرطوفان یادت نیست؟!

گردباد -انشب -استاد نبود؟!

شاعراول غزل خویش قرایت ننمود؟!

وکویر انشب برقهقه خود نفزود

وزمین پای نکوبید-ازشوق!

شهر-آوار-نشد

برسرمردم خویش؟!

وفراموشت شد-

شاعری با چمدان-گورخودرا می برد ازان شهر؟!

زندگی را-بامن- تو نبستی ان شب

روی چند(باربندماشین)-؟!

لحن داوودی "ایرج"*ان شب

   زیراوارنماند؟!

*(زنده یاد:ایرج بسطامی-ازاساتید اوازاصیل ایران وازقربانیان زلزله بم)

****************

****************

درلطافت غزلم جایزه ناب کویری را برد

حلقه ایی ازگل یاس

گردن اویزم گشت

من همان شاعرغمگین کویرم ---دریا!

بین دوجبهه گرفتارواسیرم -جنگل!

-ازشمال امده ام

چشمهایم سبز ازجنگل ودشت

وزسرسبزی شالیزاران

چه معمایی بود؟!

که دل مردم شان پاییزیست؟!

تکه نانی انجا-قیمت جان

که شده ارزوی اهل بهشت؟!

همه برزخ -دوزخ

کارگر مزدش رامیگیرد

....برسر-دار؟!

چه کسی کرده علم این بازار

وسط شالیزار

وهمه سرسبزی

رفته با چشم مسافر

به کویر!!!!!!

ازشمال امده ام

ازشمال امده ام

چشمهایم سبز-ازجنگل ودشت!!

......................................................

روشن فومنی۱۸خرداد۱۳۸۷-لنکران-استارا

***********************

**********************************************************

****************

  (۱)کوچه خاطره ها(۱)

*****************

یک شب پاییزی

کوچه خاطره ها ..........؟!.

عطر گلهای بهاری را داشت

وشکست تن خشکیده برگ

زیر پاهای شتاب آلودم

نغمه شاد قناری را داشت

*******************

ما دران کوچه تنگ

دستها داده بهم

به پراکندگی ابر نگاه میکردیم

وبه سکوت شب تار تهنیت می گفتیم

*********************۱۳۷۸-فومن

****************************

ای تنت زیبا ترین واژه ها

ای حریر چهره ات ناز آفرین

کاش میشد

دستهایت همچو پیچکهای وحشی

برمیانم حلقه می بست؟!

ای که می خندی به ناز

کز سراپایت

هوس

ریزد؟!

مرا پیراهنت کن؟؟!

مرا پیراهن- پیراهنت کن؟!

*******************

تن تو گرمی تب کرده تابستان-است

تن من دریایی ست؟؟؟؟؟!

تن من دریایی ست

تن گرمازده ات را

بدریا

بسپار؟!

 مرداد ماه۱۳۷۸-بندر انزلی

******************************************

( چهارپاره عمر)

*********************

چشم اندازی-به ۲۰سال ازعمر ۲۸خودم

خوب بخوانیدشایدچشم اندازعمر گذشته شمارا هم پوشش دهد

***************

 *************************

(یادآن روزهای خوب بخیر )

**********************

چهارپاره اول******

***************** 

یادآن روزهای خوب بخیر

-روزگاری که برق آسا رفت*

دلم از داغ مرگ شادیها-

زودتر از خودم زدنیا رفت*

۲-****************

کودکی بودم از بدیها دور

 -کاه درچشم کوچکم کوهی *

 شادمانه ترانه می خواندم-

 نه غمی داشتم نه اندوهی*

 ****************

 ۳-****همنشین فرشته ها بودم-

دوملک بر دو دوش من جا داشت*

خلق اگر با کنایه میگفتند-

ملکی یا فرشته ائی جاداشت*

*******************

۴-کلبه ائی درکنار جنگل سبز-

خانه روستائی مابود*

جویباری روان به شالیزار

-که درآن زلف بید شیدابود

****************************

۵-خوشه خوشه قشنگ وجاری وسبز

-منظرچشم تاافق آری*

خانه ها باصفا وگالی پوش

 -جلوه ائی از بهشت پنداری*

***********************

۶-پدرم آن خدای کوچک من

 -باز میگشت چون زشالیزار*

برزمین می گذاشت داسغاره*(داس درو)

 -اسب را مینمود بس تیمار*

۷-******

اسب ابلق نجیب وزیبا بود

-همه فن یار ویاور مابود*

خبره درکاروبارکشت زمین-

چست وچالاک وبادپیمابود*

۸-*********** 

پابه زین می گذاشت چون پدرم

-خانه را می گذاشتم به سرم*

دلم ازاسب تندتر میرفت

-تا به بازار جمعه ره سپرم*

۹-*****************

پدرم یورقه اسب را می راند

 -چشمهایم به راه او میماند*

 مادرم گرم گار با کج بیل

 -ازتوی باغچه مرا می خواند*

۱۰-*****************

پدرت زود باز می گردد-

دست پر-با شمیم دسمال بار*

چیزهای قشنگ وجوراجور

-می خرد اوبرایت از بازار*

۱۱******************

پدرم دستمال سودا داشت

-که درآن خواروبار را می بست 

دستمالی که داشت بوی بهشت

-چشم پر انتظار رامی بست 

۱۲******************* 

***پدرم تخم مرغ واردک وغاز

بادوسه من برنج مولائی 

همه را می فروخت دربازار

-تانماید دوباره سودائی 

************۱۳* 

اشتیاقم هزار چندان بود

شادمان ازهرانچه دران بود

فارغ ازرنج بیش وکم بودم

پدرازفقر گرپریشان بود

۱۳-**********

ریشه دارست بیگمان بازار

مثل توسکای جنگلی یا سق

انچه برزیگران پاک اندیش

میفروشند ومیخرند الحق

******************

۱۴چارسوق نیاز بود انجا؟!

 -مرغ وماهی برنج یا زیتون*

 رنج دهقان وکوشش دریا

 -به نمایش درآمده بی چون*

۱۴-**************

فصل جوجه شماری پاییز

 -بردن اسب وگاو وگوساله

غارت روستائیان فقیر

 -کارارباب بود هرساله*

۱۵-***********

پنبه میکرد آنچه می رشتیم

 خم خالی ازو ورنج ازما*

مال ارباب بود شالیزار

-درتل انبار او برنج ازما*

۱۶** **********

پدرم وقت خوردن شلاق

خم به ابروی خود نمی آورد*

چون درخت ایستاده می خشکید

ناله ائی بود اگر فرو می خورد*

***************************

۱۷************

ناله هارا به نیم شب می کرد

-لاجرم چون زدرد تب می کرد*

کدخدا-آمده خدارفته؟!

وقت هذیانش ورد لب میکرد

۱۸-****************

-خانه ما اطاق دودی داشت

-خانه را دود کنده برمیداشت*

مادرازفقرگریه چون میکرد

-می شدآنرا زدودهم پنداشت*

۱۹-************

فقرپیش سخاوت دریا؟!

فاقه دربارگاه خاک کریم!؟

گیل جنگل نشین وناداری؟!

همه ازجور خان پست ولئیم!!!!

۲۰-*****************

بخل میکرداسمان به زمین

خشکسالی-نزاع خان وخدا!!

شعرسوگندآسمان-باران

غم سرودی به گوشه های نوا

۲۱-***************

مادر ازخان وکدخداگله داشت

-هرسحر باخدامجادله داشت*

(NASHD)**نشد برخان زآه برزیگر

-بخداتادوگام فاصله داشت!!؟؟ 

-***********************

۲۲-*******

مادر از من سوال می پرسید

- فرق بین خداو خان درچیست؟!*

کودکانه جواب میدادم

که -خدا -قد -کدخدا -هم نیست*

۲۳-************

چهره اش چون تنور می افروخت

 -پسرم کدخدا کجا وخدا*؟!

خوشه های برنج برکت اوست-

آسمان -کوه وجنگل ودریا* 

۲۴-*****************

------------------

زندگی هرچه بود زیبا بود

-روستایم تمام دنیا بود*

شب نشین دور چاله آتش

-چه دل انگیزوروح افزابود*

۲۵-*****************

بزم شبهای سرد پاییزی-

شب چره نقل وقصه وآواز*

پدرم لحن دلنشینی داشت

غزل از دشتی مینمودآغاز*

-----------------------------------------------

۲۶-**************

چون دراوج نوا غزل میخواند

-لحظه ائی از نوای خوش می ماند 

**اشکهارا زگوشه چشمش

 -باکف دست خویش می تاراند*

۲۷**************

هرچه می شدعطوفتم تکثیر

-می شدم بیشتر ازآن دل سنگ*

دیگراز هجر روی دلداران

-لحظه ائی هم نمی شدم دلتنگ*

-------------------------

۲۸-************

پدرم گفته بود چندی پیش

 -میشوی لاجرم تودریادل*

همه کانون گرم می پاشد-

سرراهت فلک به هر منزل*

۲۹**********

داشتم من برادری -پدری!!

 -خواهرومادری چوجان شیرین*

چون تبربر درخت میوه زنند

-رس ونارس شدند نقش زمین*

--------------

۳۰************

شب اندوه گرچه بس دیدم

-لیک غم نیز غم نبود آن سان*

 روشن فومنی-۱۳۷۷مهرماه-فومن

***************************

کاش -دونفربودم"روشن فومنی"

(آرزوی دونفره)

************

کاش من دونفر بودم

یکی باهمه رفتارهای مثبت

یکی بی همه رفتارهای منفی

*******************؟!

چه کسی مرابهتر از من درک می کرد

وقتی که پای سفره باز....

 دلم می نشستم؟!

************************

کا ش-ای کاش......

 من دو نفر بودم

چهار-دوش و-دو پشت را

-زیر هرباری سنگین

یکبار تجربه میکردم؟!

******************

***************

(قبرهای نکنده)

***********

 مرگ سایه به سایه -

همسایه مرا تعقیب میکند

من سایه به سایه -همسایه را؟!ا

همسایه سایه به سایه مرا؟!

من مرگ همسایه سایه به سایه درتعقیب یکدیگریم

***************

درمحله ما....

هرازچندگاهی یک نفر

..مثل سایه گم میشود!!!!!

من وهمسایه ها-تاگورستان سایه ها

 بدرقه اش  می کنیم؟!

و به قبرهای نکنده!!!!!!!حتی

 نگاهی-سایه دار-هم -نمی کنیم

روشن فومنی-۲۵مهرماه۷۸-مشهد 

**********************************

*************

۳-(اندیشه تلخ)

**************    

درسرم اندیشه تلخی ست

 یارویای شیرینی

که مشکل میشود تعبیر

...وآسان میکشد بردست وپای

آرزویم حلقه زنجیر

وجرمم اتکابرهیچ...چیزی نیست؟! 

**********************

روشن فومنی(بیرجند۱۰آبان۸۳)

*******************